|
|
Kredyty, Kredyty mieszkaniowe, Kredyty hipoteczne
dytobiorca musi zgromadzić dla przyznania mu zdolności kredytowej, to cała ocena zdolności kredytowej przybiera charakter subiektywny, mimo że punktem wyjścia dla niej są obiektywne dane ze sprawozdań finansowych. I chociaż uznaniowe ustalanie wag kryteriów i granic punktowych opiera się z reguły na doświadczeniach długotrwałej i szerokiej praktyki gospodarczej, zawsze może ono prowadzić do błędów zwiększających ryzyko niewypłacalności dłużnika przy udzielaniu kredytów bankowych. Stąd poszukiwan
ębnionych funduszy własnych. Wynika to z faktu niepełnego jeszcze wyodrębnienia się przedsiębiorstwa z większej jednostki organizacyjnej nie wyliczono jeszcze przypadającej na przedsiębiorstwo kwoty funduszy własnych natomiast została zaewidencjonowana w pozycji Rezerwy równowartość szacunkowa wniesionego majątku.
Wśród wielu procesów gospodarczych, będących przedmiotem budżetowania w przedsiębiorstwie, jednym z najważniejszych jest niewątpliwie proces ponoszenia kosztów.
Szczególne
sowanego bonu. Jest to kolejnym zabezpieczeniem inwestora przed odpowiedzialnością za zobowiązania emitenta przy odsprzedaży bonów na rynku wtórnym.
W standardach międzynarodowych bon komercyjny jest instrumentem finansowym emitowanym przez przedsiębiorstwa, instytucje finansowe, a także przez agendy rządowe w celu pozyskania z rynku środków obrotowych na krótkie (do jednego roku) okresy. W Polsce emitentem bonów komercyjnych są najczęściej spółki akcyjne notowane na giełdzie, charakte
nej informacji o przyszłości, mogą podejmować nietrafne decyzje, które przyniosą niższe zyski, a nawet straty. Banki, jako wyspecjalizowani pośrednicy, oferują produkty bankowe ograniczające stopień ryzyka. Przejmując część ryzyka klienta, banki muszą je odpowiednio kompensować (zamykać) na rynku krajowym
i międzynarodowym. Nowelizacja polskiego prawa dewizowego polegała na zniesieniu obowiązku odprzedaży bankom dewiz uzyskanych przez eksporterów za wyeksponowane towary i usługi. Zatrzymując d
lności gospodarczej. Zaś struktura źródeł finansowania powinna być odpowiednio dostosowana do struktury majątku. Im wyższy stopień kapitałochłonności właściwy dla danego rodzaju działalności, tym wyższy powinien być udział majątku w strukturze aktywów. W przypadku dziedzin wymagających znacznego zaangażowania środków trwałych, struktura majątku odzwierciedlająca wysoki udział aktywów bieżących może wskazywać na nieracjonalny sposób prowadzenia operacji bieżących ( np. kumulacja zapasów, wydłużaj
|
